علائم روی مهره ها و پیچ ها: راهنمای شناسایی کامل

چرا علامت های بست وجود دارد؟

یک پیچ بدون علامت قابل مشاهده و مهره ای با سه خط شعاعی می تواند در سطل قطعات تقریباً یکسان به نظر برسد. تفاوت در استحکام کششی بین آنها می تواند بیش از 30000 PSI باشد. نشانه‌های بست دقیقاً به این دلیل وجود دارد که این تفاوت برای چشم نامرئی است - و استفاده از درجه اشتباه در یک برنامه باربر می‌تواند منجر به خرابی بست بدون هیچ هشداری شود.

علامت گذاری ها دو عملکرد مجزا را انجام می دهند. اولی این است شناسایی عملکرد : درجه، کلاس ویژگی یا استحکامی که بر روی یک بست مهر زده شده است به نصاب می گوید که آن بست دقیقاً برای حمل چه بار طراحی شده است. دوم این است قابلیت ردیابی : علائم شناسایی سازنده - حروف، آرم ها، یا نمادهای ثبت شده برای تولیدکنندگان خاص - امکان ردیابی تک تک اتصال دهنده ها را در صورت بروز مشکل کیفیت یا فراخوانی به یک دسته تولیدی می دهد. هر دو عملکرد الزامات اجباری تحت استانداردهای عمده ای هستند که بر تولید بست ها نظارت دارند.

سه سازمان سیستم های علامت گذاری را که بیشتر در تولید و ساخت و ساز جهانی با آن مواجه می شوند تعریف می کنند: انجمن مهندسین خودرو (SAE)، سازمان بین المللی استانداردسازی (ISO)، و ASTM International. هر کدام از زبان‌های علامت‌گذاری متفاوتی استفاده می‌کنند و هر سه سیستم ممکن است بر روی اتصال دهنده‌های داخل یک مرکز یا پروژه ظاهر شوند. درک هر سه پایه برای انتخاب مناسب بست است.

نشانه گذاری سر پیچ SAE: سیستم خط شعاعی

SAE J429 بر پیچ‌های سری اینچی که عمدتاً در آمریکای شمالی استفاده می‌شوند، کنترل می‌کند. بر اساس این استاندارد، درجه استحکام پیچ از طریق الگویی از خطوط شعاعی که در بالای سر شش گوش نقش بسته است، منتقل می شود. تعداد خطوط از یک فرمول پیروی می کند: تعداد خطوط برابر با نمره شماره دو است. این بدان معناست که یک پیچ درجه 2 هیچ خط شعاعی ندارد، یک پیچ درجه 5 دارای سه خط است و یک پیچ درجه 8 دارای شش خط است.

علاوه بر خطوط درجه، هر پیچ با قطر بیش از ¼ اینچ مطابق با SAE باید دارای علامت شناسایی سازنده باشد - یک حرف، نماد یا ترکیب منحصر به فرد آن تولید کننده و ثبت شده در بدنه استاندارد مربوطه. این علامت در کنار خطوط شعاعی روی سر پیچ ظاهر می شود. پیچی با خطوط درجه اما بدون علامت سازنده نباید به طور کامل با استاندارد SAE J42 مطابقت داشته باشد و باید با استانداردهای SAE J429 مطابقت داشته باشد.

پیچ‌های آلن و پیچ‌های درپوش سر سوکت، تنوعی در این سیستم دارند. از آنجا که سوکت درایو فرورفته بیشتر قسمت سر را اشغال می کند، خطوط شعاعی به ندرت استفاده می شود. در عوض، پیچ آلن با سر سوکت معمولاً با یک شماره کلاس ویژگی در کنار سر یا روی سوکت مشخص می‌شوند - معمولاً 12.9 برای نسخه‌های فولاد آلیاژی با استحکام بالا، طبق سیستم ISO که در بخش بعدی توضیح داده شد.

علامت گذاری پیچ متریک: سیستم کلاس ویژگی ISO

ISO 898-1 بر پیچ های متریک حاکم است و به جای خطوط شعاعی، از یک سیستم کلاس ویژگی عددی استفاده می کند. این کلاس مستقیماً بر روی سر پیچ به صورت دو عدد که با یک نقطه از هم جدا شده اند - به عنوان مثال 8.8، 10.9 یا 12.9 مهر می شود. این اعداد حداقل استحکام کششی و نسبت تسلیم را در یک علامت فشرده رمزگذاری می‌کنند.

خواندن کلاس خصوصیت پس از درک فرمول ساده است. عدد قبل از اعشار، ضرب در 100، حداقل مقاومت کششی تقریبی را بر حسب مگا پاسکال (MPa) نشان می دهد. عدد بعد از اعشار، ضرب در 10، استحکام تسلیم را به عنوان درصدی از استحکام کششی نشان می دهد. بنابراین یک پیچ کلاس 10.9 دارای حداقل استحکام کششی تقریباً 1000 مگاپاسکال و استحکام تسلیم تقریباً 90 درصد این مقدار است - به این معنی که در حدود 900 مگاپاسکال شروع به تغییر شکل دائمی می کند.

پیچ و مهره های متریک فولاد ضد زنگ از یک قرارداد علامت گذاری جداگانه تحت ISO 3506 استفاده می کنند. این فرمت ترکیبی از کد ماده و تعیین قدرت است: A2-70 فولاد ضد زنگ 304 با حداقل استحکام کششی 700 مگاپاسکال را نشان می دهد. A4-70 فولاد ضد زنگ درجه 316 دریایی را در همان سطح مقاومت نشان می دهد. A4-80 316 ضد زنگ در 800 مگاپاسکال را نشان می دهد. پیشوند "A" فولاد ضد زنگ آستنیتی را مشخص می کند. پیچ سر شش گوش از جنس استنلس استیل بسته به نیازهای مقاومت در برابر خوردگی محیط برنامه معمولاً با مشخصات A2-70 یا A4-70 تولید می شوند.

نشانه گذاری پیچ و مهره سازه ای ASTM

ASTM International استانداردهای اتصال دهنده ها را که عمدتاً در کاربردهای سازه ای و ساختمانی مورد استفاده قرار می گیرند، تعریف می کند. بر خلاف سیستم خط شعاعی SAE یا سیستم عددی ISO، پیچ‌های ASTM معمولاً با علامت‌های الفبای عددی که مستقیماً روی سر پیچ مهر می‌شوند، همراه با علامت شناسایی سازنده مشخص می‌شوند.

ASTM A307 پیچ و مهره های فولاد کربنی را برای استفاده ساختاری عمومی می پوشاند. پیچ های درجه A هیچ علامت خاصی فراتر از علامت سازنده ندارند. پیچ های درجه B برای اتصالات لوله های فلنجی نیز به طور مشابه مشخص می شوند. اینها اتصالات نسبتاً کم استحکام برای اتصالات ساختاری غیر بحرانی هستند.

ASTM A325 استاندارد پیچ و مهره های سازه ای با استحکام بالا است که در اتصالات فولادی به فولاد استفاده می شود. سر پیچ با علامت "A325" همراه با علامت شناسایی سازنده مشخص شده است. این پیچ ها دارای حداقل استحکام کششی 120000 PSI برای قطرهای تا 1 اینچ هستند و مشخصات استاندارد برای سازه های فولادی سازه ای در آمریکای شمالی هستند.

ASTM A490 پیچ های سازه ای با مقاومت بسیار بالا با حداقل استحکام کششی 150000 PSI را پوشش می دهد. سر دارای علامت "A490" است. اینها برای سخت‌ترین اتصالات سازه‌ای - قاب‌های فولادی سنگین، ساخت پل‌ها و سازه‌های صنعتی که تحت بارگذاری دینامیکی قابل‌توجه هستند، مشخص شده‌اند.

یک تمایز مهم: پیچ‌های ASTM هرگز نباید با پیچ‌های SAE با استحکام ظاهراً مشابه جایگزین شوند، بدون اینکه تأیید شود که هم خواص مکانیکی و هم استانداردهای ابعادی مطابقت دارند. استانداردها برای محیط های مصرف نهایی مختلف توسعه یافته اند و معادل سازی آنها مستقیم نیست.

علامت گذاری مهره: سیستم موقعیت ساعت

علامت‌گذاری مهره‌ها از منطق متفاوتی نسبت به علامت‌های پیچ پیروی می‌کنند، تا حدی به این دلیل که وجه یاتاقان تخت مهره شش گوش منطقه علامت‌گذاری کمتری نسبت به سر پیچ ارائه می‌دهد، و تا حدودی به این دلیل که مهره‌های درجات مختلف اغلب به‌طور جایگزین به‌گونه‌ای استفاده می‌شوند که شناسایی بصری روی یاتاقان را غیرعملی می‌کند. سیستم SAE با علامت گذاری موقعیت ساعت بر روی یکی از تخت های شش گوش به این موضوع می پردازد.

تحت SAE J995، درجه یک مهره شش گوش با یک علامت شعاعی منفرد در یک تخت نشان داده می‌شود، که مطابق با موقعیت ساعت روی صفحه ساعت است که با عدد درجه مطابقت دارد. مهره درجه 5 علامتی را در موقعیت ساعت 5 نشان می دهد. مهره درجه 8 علامتی را در موقعیت ساعت 8 نشان می دهد. این امکان شناسایی درجه را فراهم می کند حتی زمانی که صفحه یاتاقان در برابر یک سطح یا واشر قرار دارد.

علائم ممکن است برجسته شوند (در حین شکل‌دهی برجسته شوند) یا تورفتگی (مهر پس از شکل‌گیری) - هر دو تحت استاندارد مجاز هستند. برخی آجیل ها همچنین دارای علامت شناسایی سازنده بر روی صفحه یاتاقان یا تخت مجاور هستند.

ASTM A563 الزامات علامت گذاری را برای مهره های شش گوش ساختاری مورد استفاده در ارتباط با پیچ و مهره های A325 و A490 تنظیم می کند. بر اساس این استاندارد، درجه مهره با ترکیبی از اعداد و حروف عربی که بر روی مهره مهره زده شده است، مشخص می شود. برای تفکیک دقیق الزامات علامت گذاری خاص و تعیین درجه، مشخصات استاندارد رسمی ASTM A563 برای مهره های کربن و فولاد آلیاژی مرجع معتبر را ارائه می دهد. مهره شش گوش استیل ضد زنگ از ISO 3506-2 پیروی می کنند و با همان کد مواد A2 یا A4 به عنوان پیچ منطبق علامت گذاری می شوند، و اطمینان حاصل می شود که طبقه بندی مقاومت در برابر خوردگی در هر دو جزء جفت شده قابل مشاهده است. مهره فلنج شش گوش بسته به فرآیند تولید سازنده، علامت‌های درجه را روی صفحه فلنج یا قسمت شش گوش صاف داشته باشید.

پوشش سطح و علائم پوشش

فراتر از درجه استحکام، علامت‌های بست گاهی اوقات با عملیات سطحی ارتباط برقرار می‌کنند - پوشش یا پرداخت پس از ساخت برای ایجاد مقاومت در برابر خوردگی، روان‌کاری یا خواص الکتریکی خاص. این علائم کمتر از نشانه‌های درجه استاندارد هستند، اما از قراردادهای قابل تشخیص پیروی می‌کنند.

آبکاری روی (آبکاری شده): اغلب با پسوند "Zn" یا یک کد رنگ (معمولا شفاف/نقره ای برای صفحه استاندارد روی) نشان داده می شود. هیچ علامت جهانی مهر وجود ندارد، اما مستندات محصول و بسته بندی استاندارد آبکاری را مشخص می کند (به عنوان مثال، ISO 4042 یا ASTM B633).

گالوانیزه گرم: یک پوشش ضخیم روی تولید می کند که با بافت مات و کمی خشن آن قابل تشخیص است. اتصال دهنده های ساختاری گالوانیزه مطابق با ASTM A153 در اسناد خرید به جای علامت گذاری روی خود بست مشخص شده اند، زیرا ضخامت پوشش باعث می شود مهر زنی اضافی در قطرهای کوچکتر غیرعملی باشد.

گریدهای فولاد ضد زنگ: همانطور که در بخش علامت گذاری متریک توضیح داده شد، علامت های A2 و A4 روی سر پیچ ها و روی مهره ها به طور مستقیم مواد و کلاس مقاومت در برابر خوردگی را با هم ارتباط می دهند. این واضح‌ترین مثال از ویژگی سطح/ماده است که مستقیماً در سیستم علامت‌گذاری بست کدگذاری شده است.

اکسید / فسفات سیاه: این پوشش‌های تبدیلی حداقل مقاومت در برابر خوردگی را ارائه می‌کنند و معمولاً برای اهداف زیبایی شناختی یا کاربردهای خفیف داخلی استفاده می‌شوند. هیچ علامت گذاری استانداردی وجود ندارد. شناسایی با بازرسی بصری سطح مات تیره یا سیاه همراه با مستندات محصول انجام می شود.

هنگامی که پرداخت سطح بر رابطه گشتاور-کشش تأثیر می گذارد - همانطور که با اتصال دهنده های روغن کاری شده یا موم شده تأثیر می گذارد - مشخصات پوشش به یک عنصر مهم در روند نصب تبدیل می شود، نه فقط یک ملاحظات خوردگی. بست های روغن کاری شده با فیلم خشک اغلب دارای علامت "موم" یا "تفلون" در مستندات محصول هستند نه علامت مهر شده.

استفاده از علامت گذاری برای تأیید تدارکات

برای خریداران و مدیران کیفیت که بست‌ها را در حجم تامین می‌کنند، علامت‌گذاری سر خط اول ابزار راستی‌آزمایی برای بازرسی ورودی است. محموله پیچ‌هایی که ادعا می‌کنند دارای درجه 8 یا دارای کلاس 10.9 هستند، باید قبل از پذیرفته شدن در انبار، با مشخصات علامت‌گذاری بررسی شوند - تأیید علامت‌گذاری بصری در هر قطعه چند ثانیه طول می‌کشد و رایج‌ترین اشکال ارائه نادرست درجه یا خطای بسته‌بندی را نشان می‌دهد.

دو بررسی مهم تدارکات عبارتند از: اول، تأیید کنید که علامت گذاری دقیقاً با مشخصات خرید مطابقت دارد. دوم، تأیید کنید که یک علامت شناسایی سازنده در کنار علامت درجه وجود دارد. یک پیچ با خطوط درجه اما بدون علامت سازنده، الزامات کامل SAE J429 یا ISO 898-1 را برآورده نمی کند و در صورت نقص کیفیت قابل ردیابی نیست. پیچ و مهره های بدون علامت باید به عنوان درجه 2 / کلاس اموال 5.8 بدون توجه به هرگونه ادعای شفاهی یا بسته بندی در نظر گرفته شوند.

نمرات مهره و پیچ نیز باید به درستی مطابقت داده شود. قاعده کلی این است که درجه مهره باید برابر یا بیشتر از درجه پیچ باشد - جفت کردن یک مهره درجه 5 با یک پیچ درجه 8 باعث می شود محل اتصال با جزء ضعیف تر به عنوان نقطه شکست باشد و هدف از استفاده از پیچ درجه بالاتر شکسته شود. مهره های خود قفل شونده علامت‌های درجه را تحت همان قراردادهای SAE و ISO مانند مهره‌های شش گوش استاندارد حمل کنید. عملکرد قفل آنها طبقه بندی درجه یا الزامات تطبیق را تغییر نمی دهد.

در نهایت، اتصال دهنده های SAE و متریک هرگز نباید در یک اتصال مخلوط شوند. علیرغم شباهت‌های ظاهری در استحکام بین، به عنوان مثال، SAE Grade 5 و ISO 8.8، شکل‌ها و گام‌های نخ ناسازگار هستند. رزوه زنی متقاطع یک پیچ متریک به سوراخ SAE - یا بالعکس - منجر به اتصالی می شود که به نظر مونتاژ شده است اما کسری از ظرفیت بار نامی خود را حمل می کند. سیستم های علامت گذاری به طور خاص برای جلوگیری از این وجود دارد: پیچ و مهره ای که با خطوط شعاعی مشخص شده است سری اینچ است. پیچ مشخص شده با شماره کلاس دارایی متریک است. این تمایز در کمتر از یک ثانیه روی هر بست مشخص شده قابل مشاهده است.